دین و اندیشهسلسله دروس خارج فقه نظام سیاسی

سلسله دروس خارج فقه نظام سیاسی آیت الله اراکی(85)

دبیرکل مجمع تقریب مذاهب اسلامی گفت: نماد کامل جامعه اسلامی وجود امام و در رأس آن‌ها امیرالمؤمنین (ع) است. «الَّذينَ آمَنُوا» در «إِنَّما وَليُّكُمُ اللَّهُ و رَسُولُهُ و الَّذِينَ آمَنُوا» بر امام صدق می‌کند؛ زیرا او نماد جمع است.  

تاریخ: 19 خرداد  ۱۳۹8

سلسله دروس خارج فقه نظام سیاسی- جلسه 85؛
امام علی (ع) نماد کامل جامعه اسلامی است


به گزارش خبرنگار قرآن و فعالیت‌های دینی خبرگزاری فارس، با هجوم امواج شبهات و اشکالات مکاتب التقاطی و غیر وحیانی پس از انقلاب اسلامی و مضاعف شدن این هجمه‌ها در سال‌های اخیر شایسته است نخبگان حوزه و دانشگاه بررسی ادله عقلی و نقلی بحث پراهمیت حکومت اسلامی و ولایت فقیه را با نگاهی نو و متناسب با فضای جدید جامعه‌ جهان اسلام و جامعه‌ جهانی مورد بررسی و کنکاش قرار بدهند. در همین راستا سلسله دروس آیت الله محسن اراکی دبیرکل مجمع تقریب مذاهب اسلامی که هر دو مکتب نجف و قم را درک کرده‌ است، می‌تواند ارائه دهنده‌ بینشی نو و دقیق در این باب باشد.

حق فرمانروایی از سوی خدا، امتیاز رسولان الهی بر انبیاء

در جلسات قبل به بررسی برخی روایات و آیاتی که بر وجوب وحدت جماعت مسلمین تأکید دارد به عنوان دلیل ششم از ادله لزوم وحدت رهبری سیاسی در جامعه اسلامی پرداخته شد و بیان گردید که وحدت جماعت مسلمین هم بدون وحدت رهبری محقق نخواهد شد.

در فرض وجود دو نبی نیز باید گفت ممکن است یک نبی باشد اما تحت فرمان یک نبی برتر از خود باشد آن‌وقت آن نبی برتر امام است و این نبی مأموم بوده و امام نیست. در قضیه طالوت بنا بر استفاده از روایات و آیات دیگر می‌گوییم آن نبی که از او چنین خواستند: «قَالُوا لِنَبِیٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِکاً» برداشت می‌شود امام نیست چراکه اگر امام بود از او نمی‌خواستند که از خدا بخواهد که برایشان ملک یا امام تعیین کند. نبی بوده ولی امام نبوده است اما طالوت هم نبی و هم امام و رسول بود.

گفتیم امتیاز رسول بر نبی این است که هر رسولی هم پیام‌رسان خدا هم فرمانروا از سوی اوست؛ «إِنِّی لَکُمْ رَسُولٌ أَمِینٌ * فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُونِ». این حرف رسل است: «لَقَد أَرسَلنا رُسُلَنا بِالبَیِّناتِ وَ أَنزَلنا مَعَهُمُ الکِتابَ وَ المِیزَانَ لِیَقومَ النّاسُ بِالقِسطِ» نبی یعنی همین نبی بنی‌اسرائیل، نبی بود اما از او خواستند که «ابْعَثْ لَنَا مَلِکًا» و طالوت آمد و خبر آورد: «إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَکُمْ طَالُوتَ مَلِکاً». این ملک همان ملکی است که نبی هم تحت فرمان او عمل می‌کند چون این ملک صاحب فرمان است و او کسی است که فرمان می‌دهد.

البته این را هم گفته است که ملک یا فرمانروا گاهی مخفی می‌شود؛ گاهی ضرورتی در مخفی شدن انبیا نبوده، چون نبی بودند و فقط پیام را می‌رساندند و موعظه و نصیحت می‌کردند؛ حرف خدا را به مردم می‌رساندند. کسی که تقیه بر او اعمال می‌شده -در طول تاریخ و نه در یک زمان خاص- کسی بوده که صاحب فرمان بوده است؛ چرا که او با حکام وقت درگیر می‌شد و او مشکل سیاسی پیدا می‌کرده لذا مخفی می‌شد و طالوت [قبل آن جریان] در زمان تقیه به سر می­برده است. طالوت فرمانرواست و لذا از او به مَلک تعبیر شده چون فرمانرواست.

شیوه مجادله با مخالف از طریق ادعای او

 یک نکته هم اینکه در مسأله انبیا (ع) مسأله قبلیت زمانی مطرح نیست. کما اینکه درگیری حضرت ابراهیم (ع) با نمرود در قالب مح