پرسش و پاسخ

اهدای تخمک به زنی که همسر شرعی دارد با توافق طرفین اشکالی ندارد و فرزندی که متولد می شود فرزند شوهر شرعی آن زن است و زنی که فرزند را می زاید مادر اوست. پس از تزریق تخمک به زن دارای همسر شرعی، آن تخمک جزء بدن آن زن می شود و فرزند حاصل از تخمک مذکور که با اسپرم شوهر شرعی آن زن بارور می شود فرزند آن زن و شوهر است.

استفاده از اسپرم مرد اجنبی در رحم زن اجنبیه جایز نیست مگر آنکه عقد شرعی بین آن دو به وجود آید و پس از آن از اسپرم مرد در رحم زنی که همسر شرعی اوست استفاده شود. بنابراین الحاق ولدی که از اسپرم مرد اجنبی به وجود آمده به آن مرد ثابت نیست.

اگر باروری از طریق استفاده از نطفۀ مرد باشد و پس از بارورشدن آن، در رحم همسر شرعی وی کاشته شود و فرزند به دنیا بیاید، صاحب نطفه، پدر است شرعاً و عرفاً، چون ولد، نماء نطفۀ اوست و همسری که فرزند را زائیده، مادر شرعی است لقوله تعالی: (إِنْ أُمَّهاتُهُمْ إِلاَّ اللاَّئي; وَلَدْنَهُمْ) [سورۀ مجادله: 2].

در سایر ادیان مى تواند باشد لکن اطلاع بر احکام و اوضاع لفظی مربوط به انبیای سایر ادیان تنها از طریق بیان قرآن و رسول اکرم (ص) و معصومين (ع) مقدور است.

نسبت دروغ دادن به مؤمن، حرام است و حرمت آن در حق معصومین (ع) اشدّ است. البته بیان لسان حال به نحوی که موجب وهن و استخفاف به معصومین (ع) یا سایر مؤمنین نشود مانعی ندارد.

خون انسان به طور مطلق نه طاهر است و نه مطهّر. و ادلۀ بر آن هم در کتاب و هم در روایات متعدّد قطعی است. در سورۀ انعام از قرآن کریم آیۀ 145 آمده است: (إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ) و در روایات معتدّد دربارۀ نماز در لباسی که در آن خون است و خون آن بیش از یک درهم یا دینار است وجوب غَسل ثوب آمده است که بر نجاست خون دلالت دارد و دربارۀ خون معصوم نیز از عبارت امام که فرمود: "إِنَّ بِي دَمَامِيلَ وَ لَسْتُ أَغْسِلُ ثَوْبِي حَتَّى تَبْرَأَ" [الکافی؛ ج 3، ص 58] از مفهوم آن غَسل خون قروح و جروح پس از خوب شدن استفاده می شود که دلالت بر اجتناب معصوم(ع) از خون بدن خویش دارد. البته نجاست خون معصوم ربطی به طهارت از رجس آن حضرات ندارد.